Geschreven voor de website van Anita’s Zelfzorgservice
De geboorte van een eerste kind brengt heel wat bij je teweeg. Rollen veranderen en het is zoeken naar een nieuwe en goede balans voor jezelf in relatie tot de andere gezinsleden.
In het blogartikel na de geboorte leren balanceren heb ik stilgestaan bij oefeningen om tijd voor jezelf te nemen door mindfull bezig te zijn. Je hebt er baat bij om dit dagelijks toe te passen zodat het een gewoonte wordt en je tijd voor jezelf inplant. Zonder te oordelen over wat er nog allemaal moet.
Want naast een goede moeder zijn, wil je een perfecte echtgenote, werknemer en vriendin zijn.
Vaak wil je te veel en te goed presteren in je verschillende rollen. Mede hierdoor duiken regelmatig twijfels en vragen op. Ben ik wel een goede moeder? Besteed ik wel genoeg aandacht aan mijn kind? Had ik die ruzie met mijn kind niet beter anders kunnen oplossen?
Ter geruststelling, elke ouder stelt zich deze vragen in meer of mindere mate. Maar de impact die het op je functioneren heeft bepaald in hoeverre het al dan niet wenselijk is om je zorgen bespreekbaar te maken met mensen uit je omgeving. Hiermee wil ik aangeven dat wanneer je erg veel last hebt van een schuldgevoel en je dit moeilijk kunt loslaten is ondersteuning vanuit je omgeving hierin erg belangrijk.
Er is geen duidelijke handleiding of omschrijving hoe je als ouder kunt voldoen aan het ‘ideale’ plaatje van de ‘perfecte’ moeder. Net zo min als dit er is voor de andere rollen die je in het leven inneemt. Net zo min dat er sprake is van het ‘ideale’ kind.
Bij het ouderschap is het van belang dat je een relatie met je kind opbouwt waarin je luistert en kijkt naar je kind en reageert op je kind. Hoe je in welke situatie op je kind reageert en hij/zij op jou is een proces. Steeds weer leer je meer over je kind en wat wel/niet werkt bij je kind. Door vooral flexibel te zijn in je dagelijkse aanpak aanpassen op je kind kun je een goede relatie opbouwen van respect jegens elkaar.
Het gaat er niet om hoe vaak je met je kind samen speelt, als je maar op de keren dat je dit doet, dit met volle aandacht doet. Ook gaat het er niet om wat je kind allemaal wel/niet mag of (materieel) krijgt. Kinderen hebben voor een goede ontwikkeling juist grenzen nodig. Grenzen leren je kind om te gaan met frustraties, het leert ze weerbaarder te zijn, ze weten wat wel/niet van hen verwacht wordt en wat hij/zij van jou kan verwachten.
Deze duidelijkheid is goed voor de persoonlijkheidsontwikkeling van je kind. Je kind bouwt mede hierdoor een positief zelfbeeld op. Het grenzen stellen roept met name in de peuterperiode en de puberteit de meeste weerstand op bij kinderen en zorgt voor de meeste vragen bij ouders. Hierin is het van belang om consequent en duidelijk te blijven.
Als je (te) vaak toegeeft aan je kind, zal je kind grenzen namelijk extremer gaan opzoeken. Je kind kan je dan als ouder onbetrouwbaar ervaren en onveilig. Om dit te voorkomen is het van belang duidelijk te zijn in wat je verwacht van je kind (en wat het niet mag). Het gaat er niet enkel en alleen om dat je kind moet gehoorzamen.
Het is juist van belang om het gevoel van je kind te erkennen en je kind te leren zien dat je van mening kunt verschillen, maar wel kunt toewerken naar een oplossing die voor beide een goed gevoel kan geven.
Geen enkele ouder kan een perfecte opvoeder zijn. Iedere ouder kan wel eens een mindere dag hebben, erken dit van jezelf en voel je hier niet schuldig over. Mocht je hierdoor sneller geïrriteerd reageren naar je kind, benoem het naar je kind, dat je je wat minder fijn voelt en het niet aan hem/haar ligt. Je kind leert hierdoor ook dat ouders maar ook hij/zij niet altijd lekker in hun vel zitten en dat het niet altijd door hen komt.
Kortom; neem bewust momenten om te kijken naar je kind en neem dan met al je zintuigen waar: kijk, ruik, luister, voel waar je kind mee bezig is en oordeel niet maar …
geniet ervan!
