Als ouder fungeer je als voorbeeld voor je kind. Met regelmaat melden ouders zich aan bij de praktijk daar ze problemen ervaren met het gedrag van hun kind. Vaak heeft het te maken met het onvoldoende goed kunnen uiten en omgaan met emoties zoals boosheid . Boosheid is een emotie die vaak als negatief wordt ervaren. Als ouder is het goed om je ervan bewust te zijn dat het een emotie is die je waarschuwt. Blijkbaar gebeurd er iets wat je niet leuk vindt.
Als ouder is het goed om vanuit dat kader meer begrip op te brengen jegens het 
kind. Dat wil niet zeggen dat je als ouders accepteert wat het kind vervolgens doet omdat het boos is. Dit is een wezenlijk verschil! Het is voor je kind belangrijk dat het erkent wordt in het gevoel wat het op dat moment heeft. De volgende stap is dat je kind leert dat boosheid er mag zijn, maar dat niet alle manieren van boosheid uiten geaccepteerd zijn en dat het dient te leren boosheid anders te gaan uiten.
Bij iedere leeftijdsfase wordt ander gedrag verwachtan het kind. Als een peuter boos staat te stampvoeten of op de grond gaat liggen, dan kijk je minder gauw op, kinderen van deze leeftijd kunnen nog niet goed hun emoties onder woorden brengen en beheersen. Dit kun je dus ook nog niet van ze verwachten! Van een kind in de basisschoolleeftijd wordt verwacht dat deze kan benoemen waarom het boos is. Mogelijk mag verwacht worden dat het kind zelfs al weet wat kan helpen om de boosheid te doen afnemen. Is dit laatste nog niet het geval dan is het goed om je kind hierbij te begeleiden, alternatieven aan te reiken bij hoe om te gaan met boosheid.
Ik oefen met de kinderen in de praktijk vaak met ´vurige´en met ´koele gedachten´. De eerste gedachten doen boosheid opladen, de tweede zorgen ervoor dat boosheid afneemt. Verdere technieken zijn, het nemen van een pauze, het doen van iets actiefs om de energie van de boosheid kwijt te raken.
Maar bovenal is het van belang dat ouders eveneens beter leren omgaan met eigen boosheid, want een kind leert nog het meest middels voorbeeldgedrag van de ouder! Vandaar dat in de praktijk er naast individuele gesprekken met kinderen, nog de meeste aandacht uitgaat naar gesprekken met ouders, hoe begeleiden zij hun kind en wat kunnen zij doen om hun kind te helpen om beter te gaan met zijn of haar emoties.
