De geboorte van een kind vraagt om balanceren tussen jezelf, partner, kind en omgeving

Dit Blog is door Suzanne van der Star gepost op Anita’s zelfzorgservicepagina
Anita Brinkman begeleidt ouders bij postnatale vitaliteitsklachten (www.zelfzorgservice.nl)

Veel jonge ouders zullen het volgende herkennen … Je komt op bezoek bij een vriendin of kennis met een baby van een paar maanden. “Ach het is toch zo een tevreden kindje, ze slaapt en drinkt goed en ze is alweer 500 gram aangekomen, ik geniet elke dag van haar. Ik heb zelfs al een beetje een ritme,….”
Deze rooskleurige verhalen worden veel verteld tussen jonge moeders onderling. Ze lijken ogenschijnlijk geen moeite te hebben met de veranderingen die een baby voor zichzelf en hun partner teweeg brengt. Op deze manier creëren zij vaak een te positief beeld over deze zo veranderde situatie naar de buitenwereld.

Je gaat jezelf na de geboorte dan ook afvragen waarom jij het niet zo voelt als zij, ‘de roze wolk’ en waarom jij er niet van kunt genieten? Het is goed te weten dat het merendeel van de jonge ouders na een geboorte erg worstelen met hun nieuwe situatie maar dit wordt veelal niet gedeeld met hun omgeving (angst om te falen als moeder).

Bij de geboorte van je kind mag je niet van jezelf verlangen dat je je meteen op en top moeder voelt en je alle aandacht meteen goed kan verdelen. Je bent niet gewend om 24 uur per dag, 7 dagen in de week in dienst te staan van een ander (je kind), dit valt menig jonge ouder dan ook erg zwaar. Zeker als moeder heb je nog tijd nodig om te herstellen (fysiek en emotioneel) van de bevalling. Ook moet je wennen aan je nieuwe rol als moeder (naast het zijn van partner en kind van).

Met de komst van de baby verandert je eigen dagstructuur en je levensstijl. Ondanks dat je kind gewenst is valt het niet mee om dit zo ineens op te geven. Voor de komst van je kind hoefde je niets te plannen, je kon even met een vriendin naar de film of op een terrasje zitten, je kwam meer aan jezelf toe. Nu je een kind hebt, ben je letterlijk minder mobiel en flexibel. Je kind vraagt je dagelijks om te balanceren tussen het vervullen van zijn/haar behoeften, de behoeften van de partner, de behoeften van je omgeving en je eigen behoeften. Dit is een moeilijke opgave en per levensfase is het van belang hierin weer een nieuw ritme te zoeken. Vooral ervoor te waken dat je eigen behoeften niet ondergesneeuwd raken door alles wat je ‘moet’ doen.

In deze eerste periode met een baby heb je juist veel tijd en aandacht nodig om je baby te leren kennen, te leren begrijpen hoe je kunt zien dat hij/zij honger heeft of aandacht wil of gewoon moe is. Het proces van leren begrijpen en het omgaan met huilgedrag van je baby vraagt veel energie en geduld (hetgeen nog meer op de proef wordt gesteld als je je moe en onprettig voelt). Het kan je op momenten radeloos maken. Deze gevoelens zijn natuurlijk en het is goed als je dit van jezelf kunt zien en dit kan accepteren. Schakel als je je zo voelt je omgeving in om de continue zorg voor je kind te delen. Als je een keer zelf boos reageert op je kind, accepteer dit dan van jezelf en voorkom jezelf te verwijten, daar word je niet sterker van. Je wordt krachtiger door te leren van je fouten, denk na (tijdens een kort moment, om voortdurend piekeren te voorkomen) wat je de volgende keer kan doen als je boosheid voelt of vraag je omgeving om hulp. Je hoeft er niet alleen voor te staan.

Hulp vragen is geen teken van zwakte maar van sterkte. Het geeft aan dat je open staat om met hulp van een ander naar jezelf te durven kijken. Dit is soms een moeilijke stap, vooral omdat je net zoals de meeste vrouwen vindt dat je alles alleen moet kunnen en dat het ook nog eens perfect dient te zijn. Je legt hierdoor jezelf te veel eisen op. Hierdoor is het soms ook lastig om tot actie over te gaan, je ziet tegen de ‘volle’ dag op en je blijft mogelijk hangen in piekeren en jezelf verwijten over wat je wel/niet moet doen.

Momenten van piekeren en jezelf verwijten maken levert niets op, het geeft je juist een nog meer ontevreden gevoel omdat je vindt dat je tekort schiet. Om het piekeren te verminderen en te leren tijd te nemen voor jezelf en meer te zijn in het hier en nu wil ik je uitnodigen om vanaf vandaag dagelijks 10 minuten per dag te reserveren voor jezelf. Het doel is om deze 10 minuten alleen te focussen op wat je ziet, ruikt en hoort en hier geen oordeel over te vormen en jezlef niet te laten afdwalen. Probeer bewust te genieten van het hier en nu. Als je gedachte afdwaalt, breng je jezelf weer terug naar het moment in het hier en nu. Bekritiseer jezelf niet, in het begin is het namelijk moeilijk om de radartjes in je hoofd tot rust te brengen!
Deze oefening heeft als doel om gericht met al je zintuigen aandacht te besteden aan je omgeving. Dit moment onderbreekt het piekeren, je neemt de situatie zoals die is en het doel is wat je hoort, ruikt en ziet te accepteren zonder hierover te oordelen.

Graag lees ik reacties of jullie je herkennen in bovenstaande m.b.t. de geboorte van je kind.
Ook reacties over het doen van de oefening zijn welkom.
Door jullie reacties weet ik wat voor jullie belangrijk is en waar jullie behoefte aan hebben. In een volgend Blog kan ik daar dan meer rekening mee houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s